مولانا فرماید:

آن باده که دادی تو و این عقل که ما راست

معذور  همی  دار  اگر  جام  شکستیم

قافیه سنجان که قلم برکشند

گنج دو عالم به سخن درکشند

 مادر بهشت من همه آغوش گرم تست
گوئی سرم هنوز ببالین نرم تست

پیوسته درهوای توچشمم به جستجوست
هرلحظه باخیال توجانم به گفتگوست

در خواب و خیال همه با توام هنوز
تنهائیم مباد که تیره است بی تو روز

دائم حریم قدس تو احساس میکنم
احساس قدس آن دم انفاس میکنم

موسیقی بهشت همانا صدای تست
گوش دلم به زمزمه لای لای تست

مادر به قصه های تو میخفت غصه ها
میرفت چشم و گوش بدنبال قصه ها

با شادیت نبود غمی را مجال ایست
امّا به گریه تو هم آفاق میگریست

صد قصه عشق بودی ومیخواندمت مدام
رفتیّ و ماند قصه صد عشق ناتمام

ای سینه داشته سپر هر بلای من
اکنون بکن شفاعت من با خدای من

امروز هستیم به امید دعای تست
فردا کلید باغ بهشتم رضای تست

این راز آن حدیث که نقل از پیمبر ست
جنت نهاده زیر قدمهای مادر ست

پیشکش به همه مادران پاک عالم

در صراط المستقیم ای دل کسی گمراه نیست

بعقل آفرینان دیوانه‌ات

که آمد به شأنش فرود انّما

حکیمی ابلهی را دید دست در گریبان دانشمندی زده و بی حرمتی همی کرد .گفت:اگر این دانا بودی کار او با نادان بدین جا نرسیدی

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن

مراسم گشایش نمایشگاه خوشنویسی آقایان: رضا امینی(خط شکسته) و امید بناکار شیرازی(نستعلیق)

  جمعه هفتم بهمن ماه از ساعت ۱۶ الی ۲۰ 

نشانی:تهران چهارراه فرمانیه/بلوار شهید اندرزگو/خیابان سلیمی شمالی/کوچه امیر نوری / شماره ۱۹ گالری شکوه

این نمایشگاه تا روز جمعه 14 بهمن ماه جهت بازدید علاقمندان دایر خواهد بود

۰۲۱-۲۲۲۱۲۶۲۹

داستان در باره خارکنی است که کندن بوتهء خا ر را به تعويق می افکند آنقدر که روز به روز آن بوته رشد کرده و تبديل به درختی می شود و از دیگر سوی روز به روز خار کن ضعيفتر شده و از کندن آن عاجز تر می شود !

در میان ره نشاند او خاربن

پس بگفتندش بکن این را نکند

کنون تار طرب بگسسته بهتر

نی مطرب چو دل بشکسته بهتر

در شگفتم زین نفهمی های خویش!

تحریر شده با قلم غبار

پادشاهان پدر یتیمانند باید که بهتر از آن غمخورند یتیم را که پدرش تا فرق باشد میان پدر درویش و پدر پادشاه.سید گلستانه

صاحب عزا کسی است که دلهاست جای او

دلها جز آن که مونس دلهاست جای کیست

آری خداست در دل و صاحب عزا خداست

زان هر دلی به تعزیه ی شاه کربلاست

یا حسین جان

به خاطر همه چیز شرمنده!